BRATIMIN VIR – TIŠINA KOJA PAMTI
Po definiciji; Legenda je narodna/kniževna priča, što govori o stvarnim ili zamišljenim događajima ili ličnostima, a vezana za određeno mjesto, vrijeme ili ljude, obično se prenosi usmenim putem, s koljena na koljeno, a u sebi nosi i spaja stvarne elemente sa narodnnom maštom, vjerovanjem i simbolikom.
Pa se ni ova zvana Bratimin vir ništa ne razlikuje od toga, samim postojanjem nekoliko verzija, nosi mističnost, čutanje i tišinu koja pamti. a pamti i voda, po predanju koja se ne muti bez velikog razloga, a najmanje atmosferskog.
Po jednoj vezanoj za viševjekovna prepričavanja o pećinama punih blaga, posebno na raskrsnicama puteva kojih je na ovom području bilo podosta, dva odvažna brata namjeriše se domoći slave i ćupova u pećini na obali Popče. I hrabri i spretni, ali je pećina imala samo jedan put do nje, klanac čija je staza vodila samo naprijed, i utvaru ko čuvara blaga, te se njihov put završi i tako ostade narodno predanje o braći i viru imena dobijenog po braći.
I druga je vezana za braću, ali ne iz jednog doma, usput još i zaveđenih, ali pružiše ruku u nevolji jedan drugom, jedan od njih je upao u vir a drugi mu nesebično pruži ruku i spasi sigurne smrti, te izmiriše porodice, postadoše pobratimi, te u znak toga nazvaše ga Bratimin vir.
Kako god, mjesto od koga zastaje dah, na kojem u jednom trenu osjetiš gromoglasnu tišinu, a ujedno i tihovanje slapa koji se baca sa stijenja.
Voda – vir, utočište žednom, predah za putnika, pastiru pružena ruka, ogledalo djevojci, zapis koji teče.
bihorac.me
